1 nieuwe H400 op 1-1-’11

Het nieuwe jaar begon met een heldere nacht, en ik zat nota bene met mijn dobson op een donkere locatie. Ik was samen met Roel, Michael, Maayke, Yvonne en de kleine Pim voor de jaarwisseling in Zeegse, Drenthe. Dit dorp ligt ergens tussen Groningen en (ten noord-westen van) Assen in en op 2 lichtkoepels van deze steden na zag de hemel er aardig goed uit. Helaas konden we geen betere locatie vinden dan een zompig stuk grond en was ik mijn RDF vergeten, maar we hebben toch zo’n anderhalf uur kunnen kijken.

Als oplossing voor het ontbreken van de RDF heb ik de lege huls van een pen gebruikt die met een elastiek op de zoekerhouder werd gehouden. Als noodoplossing werkt dit nog best goed, en ik heb de huls en het elastiek dan ook in mijn koffer gelaten. Test object was M42 in de 22mm LVW. Orion rees prachtig boven de bomenrij uit en M42 was weer een genot om naar te kijken. De laatste keer dat ik de nevel zag was op La Palma, maar als er zoveel tijd tussen zit dan vergeef je het Nederland enigszins op een locatie als Zeegse. De vleugels van M42 rekte zich als een adelaar uit en Roel wees mij op een smalle donkere band bij het trapezium. Niet de grote bekende band die M43 van het grotere nevelcomplex scheid, maar een veel dunner en minder opvallend bandje. Het kapt een zwakker stuk nevel af waardoor de nevel veel weg heeft van zo’n biscuit die in je ijs staat, inclusief ontbrekende punt. Achter de donkere band komt dan weer heel subtiel de lichte nevel vandaan die zachtjes oplost in de achtergrond. Sowieso is dit een mooi gebied, want de kleine kronkelende structuren en helderheidsverschillen in het “biscuitje” waren haast synoniem voor het stromenlandschap waar wij ons in bevonden.

Met de stier al hoog aan de hemel kon ik het niet laten om te kijken of mijn noodzoeker ook uitkomst bood voor een wat kleiner en zwakker object; M1. Ook dit ging prima, maar toen ik wolken aan zag komen ben ik snel overgestapt op een object uit de H400 lijst. Ik had niks bij me behalve de Pocket Sky Atlas en een droge opsomming van de H400 objecten, dus toen mijn oog op een H400 object in Gemini stuitte zwiepte ik de kijker die kant op. Haast bij toeval vond ik NGC2420 al snel en heb ik deze 30 à 40 tellende open sterrenhoop kunnen loggen. In het noorden en zuiden staan een 3-tal vrij heldere sterren die de grens van de hoop aan lijken te geven, en een zwakke gloed van achtergrondsterren zorgt ervoor dat je dit object makkelijk kan herkennen tussen het wat lege gebied (in ieder geval een stuk makkelijker dan die hopen in Cygnus!).

Toen de wolken binnen dreven en het zelfs kort heel zacht regende leek de avond voorbij, maar een snelle opklaring zorgde dat we nog even door konden. Ik heb toen direct NGC2392 (Eskimo nevel) opgezocht en dit kostte beduidend wat meer moeite met mijn houwtje-elastiekje methode. Het lukte uiteindelijk in mijn 22mm maar toen ik deze wou verwisselen voor de 13mm bleef het oculair steken en was ik het object kwijt. Voor het me weer lukte de nevel te vinden schoven de wolken weer binnen. Dit was echter van korte duur, maar inmiddels was Michaels vangspiegel beslagen en werden de voeten wel érg koud. Want ik had de kijker dan wel mee, echt voorbereid op een heldere avond in de winter was ik niet…

Het laatste halve uurtje voordat de wolken weer kwamen hebben we gebruikt om oculairen te vergelijken. Alexis zijn lezing op de Deepskydag en Roels nieuwe Nagler hebben mij geïnteresseerd gemaakt voor een oculair dat het gat tussen de 13mm en 22mm LVW op kan vangen. De 16mm Nagler lijkt daarin goed te slagen, maar ik ben niet overtuigd van het grotere beeldveld. Het beeld en comfort van de Nagler is goed (‘s nachts beter dan overdag) maar ik ben niet overdonderd. Zo gek is dat ook niet, want de LVW’s zijn nou eenmaal ook uitstekende oculairs. Daarnaast hebben we de 30mm TS ED in Roels 120/600mm achromaat geplaatst en het viel mij nu pas op dat ook op f/5 dit oculair duidelijk last heeft van randastigmatisme. Dat was me in mijn dob nog niet opgevallen, maar toen heb ik er ook niet zoveel aandacht aan besteed. Bedankt Alexis! Leuke kanttekening is dat de 40mm TS ED beter scoorde.

Toen de wolken weer binnen kwamen zijn we terug gelopen naar het huisje om de warmte op te zoeken. De nacht bleef afwisselend helder en bewolkt, maar echt waarnemen was denk ik toch niet gelukt. Toch nog 1 object kunnen loggen en een keus kunnen maken qua oculairs! Ik blijf voorlopig lekker bij de LVW’s. :)

 

Comments are closed.