Caitwickerzand, Veluwe

Veluwe weekende 2010

De omstandigheden waren de 2de nacht beter dan de eerste en dus zag ik kans Leo verder uit te werken. Hier was ik zomaar aan begonnen de vorige keer in Lochem nu mijn Messier lijst af is. Ik had nog geen tijd gezien goed uit te zoeken hoe ik de H400 aan ga pakken, dus bedacht ik me dat als ik stelsels ging doen ik er vanzelf wel achter kwam welke Herschell’s zijn. En gewoon zien wat er op je pad komt. Wel bleef er veel vocht in de lucht hangen, en is de locatie aardig lichtvervuild (mede door de camping zelf maar ook door Barneveld en Apeldoorn). Ik heb geen schatting ter plaatste gedaan, maar ik denk niet dat de grensmagnitude boven de 5 uit kwam, maximaal 5,5.

NGC3646 – Zeer zwak stelsel welke perifeer gevonden moest worden. Toont bij direct kijken neveligheid maar bij perifeer is er ook een verhelderde kern te zien.
NGC2903 – Verrassend helder en groot stelsel met duidelijke kern en afgeplatte schijf met Noord/Zuid oriëntatie. Het stelsel staat “open” naar de westkant. De verrassing van de avond!
NGC3193 / NGC3190 – Twee zeer zwakke kernen te midden van een groepje sterren. Zichtbaar bij direct kijken maar moest ik perifeer vinden. Geen details zichtbaar.
NGC3162 – Zeer zwakke kern die bijna alleen perifeer te zien is en bij vlagen direct. Erg oninteressant.
NGC3226] / NGC3227 – Twee zwakke kernen die vlak op elkaar liggen maar nog net los van elkaar staan. Neveligheid lijkt perifeer te overlappen, maar ik kon dit niet met zekerheid vaststellen.
NGC3239 – Zeer zwak perifeer stelsel, geen details.
NGC3655 – Voor dit stelsel heb ik meerdere pogingen moeten doen vanwege dauw, maar de aanhouder wint. Uiteindelijk perifeer kunnen vinden maar daarna toch redelijk goed direct waarneembaar. Zwakke ronde nevel en doet dus face-on aan (wat na controle ook zo blijkt te zijn) met héél iets fellere kern.
NGC2392 (Eskimo nevel) – Ik had hem bijna overgeslagen, maar op aanraden van Jan-Willem kon ik deze nog niet meepakken. Ondanks de lage stand en het feit dat de nevel in een lichtkoepel stond kon ik een duidelijke compacte nevel zien naast een ster van ongeveer dezelfde helderheid. Perifeer is de nevel meer een heldere kern/punt terwijl bij direct kijken de neveligheid overheerst.
NGC3507 – Zeer lastig stelsel die nét perifeer te zien is. Ik heb hiervoor 2 pogingen moeten wagen en kon het stelsel pas na lang zoeken bij de 2de poging vinden.
NGC3608 / NGC3607 / NGC3605 – In eerste instantie leek 3608 het meest heldere stelsel te zijn, maar na controle bleek dat ik ook 3605 heb gezien. Hierdoor werd 3605 de zwakke nevel waarvan ik dacht dat het 3607 was, en 3608 werd 3607. 3608 zelf stond iets verder weg en was weer wat minder zwak dan 3607. Deze laatste twee waren zichtbaar bij direct kijken, maar 3605 kon alleen perifeer waargenomen worden.
NGC3526 – Lastig perifeer te vinden stelsel in leeg sterveld die ondanks dit bij direct kijken zichtbaar is.

Op één na heb ik nu alle NGC’s uit de kop, kont en romp van de Leeuw gehad die in de PSA staan. Naast deze NGC’s heb ik ook een aantal Messiers nog even meegepakt maar niet uitgebreid gelogd;

M51 / NGC5195 – Na het beeld op La Palma toch een beetje pijnlijk. Hoewel de armen licht te zien waren, geen spoor te bekennen van de verbinding met NGC5195. De aanzet daartoe was wel goed te zien, maar het was toch zeker geen verbinding te noemen. Van 5195 was overigens wel duidelijk meer te zien dan alleen de kern.
M3 – Een zeer heldere bolhoop die zelfs met interne reflecties op de hoofdspiegel door lampen uitstekend te zien was.
M13 – Klimt weer steeds hoger aan de hemel, en doet de pijn van het missen van La Palma weer wat verzachten. Het is geen Omega Centauri, maar door de heldere kern en unieke vorm maakt dat ook niks uit. Een prachtig helder object op zichzelf, en mag gewoon ook niet vergeleken worden.
M65 / M66 / NGC3628 – Het leo triplet nog maar eens. Dit blijf ik één van de mooiste samenstanden van de hemel vinden. Twee zeer heldere stelsels die op gepaste afstand worden bijgestaan door een vrij dun maar eveneens helder stelsel.

De seeing was deze avond overigens ook erg goed, zodat ik met Saturnus en Mars ben begonnen. Saturnus had ik nog niet eens gezien met de smalle ringen! Een erg leuk beeld met zwakke oppervlakte details van stofbanden. Ook was goed de overgang van de schaduw over de planeet zichtbaar door de fijne dunne lijn van, naar ik aanneem, de schaduw. Naast de bol zelf waren ook 5 maantjes te zien. Mars was weer veel kleiner geworden sinds mijn laatste blik op de planeet, maar desalniettemin waren er nog een aantal details te zien, zoals de poolkap en een donkere veeg langs de rand hiervan. Beide planeten heb ik ook tot de 357x gedrukt wat met vlagen goed beeld opleverde, maar over het algemeen begrensd werd door de seeing.

 

Comments are closed.