Eerste keer Lochem

Lochem werd een beetje een mysterie. Dan weer mist, dan weer sneeuw. Wel was altijd te zien dat het een goede plek kon zijn, als het weer maar mee werkte. Donderdag leek dat te gebeuren, en was er een prachtige transparante hemel te zien. Helaas schoven de wolken uit het noorden, en brachten sneeuw mee. Weer niks… Maar gister kon niet mis gaan, en reed ik samen met Bart het donker tegemoet.

Roel, Robbert, Joost en Tom waren al aanwezig. De eerste 3 waren bekende, maar Tom niet. Alleen waar kende ik die stem toch van? Toen ik hem met Roel hoorde praten over zijn polarex, wist ik het ineens; Almere! Allemaal bekende dus deze avond. De avond zelf was goed, maar niet geweldig. De transparantie viel tegen in vergelijking met donderdag, maar het was veruit de beste nacht voor mij sinds september vorig jaar in Frankrijk… Moet je nagaan. Dit was tevens de echte vuurdoop voor de 10” kofferdobson.

Mijn streven was om nog 9 openstaande Messiers te pakken alvorens naar La Palma te vertrekken. Ik zou dan gelijk komen te staan met mijn rivaal, die inmiddels op 108 terecht was gekomen. De avond begon met m93 in Puppis. Puppis was alweer aan het wegzakken, maar het open cluster was zeer makkelijk te vinden. Van Puppis moest ik mijn duik van vorig jaar in Virgo afmaken. Ik was toen blijven haken op 3 Messiers, maar kon het snel weer oppakken met m84 en m86. Van daaruit waren m87, m58, m59, m60 en m49 makkelijk te doen mede dankzij de C kaart in de Pocket Sky Atlas. Voor M61 moest ik even opnieuw achter de RDF kruipen, maar ook dit ging makkelijk. Ik had me niet voorgesteld dat ik zo goed door Virgo heen zou komen, maar het is me gelukt! Wie weet dat de lage transparantie mee hielp, want ik werd zelfs nu al af en toe van de wijs gebracht door de vele NGCtjes.

Dus nu stond ik op 108, met mijn rivaal gelijk. De bedoeling zou zijn de laatste 2 Messiers op La Palma te pakken, m68 en m83. Maar… Raaf kwam al op. En onder Raaf staat Hydra… En in Hydra (tussen Hydra en Raaf in)… staat M68. De Prius van Robbert stond echter nog in de weg, en M68 stond nog erg laag, dus het was even tijd voor bijkletsen, een koekje en warme chocolademelk. Hierna pakte het andere gezelschap in, Bart en mij alleen latend met M68. Nu de auto’s aan de kant waren, en wij onze telescopen op de lage horizon hadden gericht, kon het zoeken beginnen. Mijn RDF kreeg ik alleen niet meer zo goed uitgelijnd, en het bleek toch echt wel een zwak bolletje te zijn. Het heeft dan ook vele pogingen geduurd, maar uiteindelijk kon ik mezelf er zeker van stellen dat wat ik zag, m68 moest zijn. Ik ben gewend dat bolhoopjes bij slechte omstandigheden op uit focus sterren lijken, die in focus lijken bij perifeer kijken. Tevens klopte de positie, en zag ik in hetzelfde beeldveld een helder sterretje, die er volgens de PSA ook zou horen te staan. Vanaf die ster klopte de orientatie ook nog eens, dus het kan simpelweg niet anders dan m68 zijn. Toch raakte Bart en ik nog weer in discussie in de auto, want het leek erop dat we beide toch wat anders hadden gezien. Maar een snelle check thuis, en ik weet nu echt zeker dat het m68 was. Mijn rivaal voorbij…

 

Comments are closed.