Koek in Kootwijk

Gister verscheen Roel iets eerder voor de deur zodat we mooi op tijd aan kwamen op de parkeerplaats. Niet alleen de verwachtte Robbert (Ionize) stond er maar ook Sterrenkijker met 3 andere lieden van de Amersfoorste sterrenwacht. Na kennismaken de spullen opgezet en eens kijken hoe goed de lucht was.

Ik heb de seeing een stuk beter meegemaakt bij Kootwijk, maar het was toch redelijk donker en sowieso een heel pak beter dan Klarenbeek vorige week.

Om te kijken of mijn zoeker recht stond te beginnen met m44. Ik blijf het ondanks zijn grootte toch ook best een leuk object vinden door de telescoop, en de open sterrenhoop werd ditmaal opgeleukt door een heldere meteoor in mijn beeldveld.

Verder naar links vinden we in de Leeuw het Leo triplet. Een tweetal Messiers, m65 en m66, gepaard met ngc3628 in één beeldveld. Opvallend was de helderheid van de stelsels, zeker in het begin van de avond. De ngc was helderder dan ik hem ooit heb gezien, en er was veel meer detail, met name in vorm, te zien.

Verrast door de helderheid was het logische vervolg om Bode’s nevels, ofwel m81 en m82 te bekijken in Ursa Major te bekijken. Ook hier viel op hoe helder het zicht was, maar tijdens het waarnemen van deze stelsels werd het zichtbaar minder. Na een kwartier meen ik toch echt een duidelijk verschil te hebben gezien. Gelukkig kon ik de eerste paar minuten ruim genieten en was er duidelijk een diagonale stofband te zien in m82 en hintte m81 naar veel meer dan anders. Later hebben we deze stelsels nog geprobeerd via de verrekijker maar dit lukte alleen Roel.

Aangespoord door het feit dat ik de voermannetjes (m35, m36 en m37) zo makkelijk op de foto kreeg, wou ik wel eens zien wat voor een resultaat ik door de zoeker kreeg. In het vervolg moet het vinden van deze bolhopen een makkie zijn, want ze zijn duidelijk te vinden via de zoeker. m37 blijft de mooiste gezien zijn formaat ten opzichte van de andere twee, en het feit dat ze zoveel sterren telt met vrijwel dezelfde schijnbare magnitude.

m104 is leuk en ook best makkelijk te vinden. Trek de twee bovenste sterren van Corvus één maal door richting Spica, en dan van daaruit nogmaals in een hoek van 90 graden naar boven richting Virgo. m104 word je aangewezen door een drietal heldere sterren en is zodoende niet makkelijk te missen. Het stelsels zelf was dan wel redelijk zwak, maar wel helder voor zo’n ragfijne streep. De stofband was netwel/net niet te zien, maar deze heb ik in ieder geval zéker in Roels kijker gezien. Mooi!

Weer wat meer terug naar het zuid-oosten had ik twee Messiers op het oog in Coma Bernices, te beginnen met m64, het Black Eye Galaxy. Waarom herrinner ik me niet, maar ik heb hier heel weinig tijd aan besteed terwijl hij heel helder en mooi is van wat ik me er van kan herrinneren.

m53 en het onzichtbare ngctje! In Coma Bernices bevind zich ook m53, een open bolhoop met vlak ernaast ngc5053. M53 zelf is érg mooi, en naar mijn smaak zelfs mooier dan m3, een echte aanrader dus. De ngc was gewoon niet te zien en blijkt ook véél diffuser dan m53.

Na de pracht en frustratie van m53 door naar m3. Dan valt het verschil best wel op, maar niettemin is m3 een mooi en heldere bolhoop.

Dan restte mij nog 3 Messiers in Ursa Major die ik altijd al heb willen vinden. M101 was de eerste en daar zag ik de redelijke moeilijkheid van het stelsel. Ik kan me voorstellen dat dit grote, ronde maar heel diffuse stelsel snel weg valt in lichtvervuiling. Gelukkig staat ze nu hoog en vormt dus voor Kootwijk een niet al te grote uitdaging.

De laatste twee stelsels doe ik even tesamen. m108 en m97. liggen dicht bij elkaar, maar in eerste instantie zag ik alleen M108. Roel hielp met met het orienteren naar waar m97 stond en zo had ik ze alsnog in 1 beeldveld. Beide zwak, maar wel weer in de pocket!

Tegen half 1 gingen we weer naar huis, want vandaag was er week werk aan de winkel. Geslaagde avond, lekkere koek!

 

Comments are closed.